Ο Άγιος μας Σάββας είναι όντως πολύ θαυματουργός και κάνει πολλά θαύματα. Γυναίκες που δέν μπορούσαν/μπορούν να κάνουν παιδιά προσκυνάνε και τους δίνουν οι καλογριές λίγο λαδάκι και κάνουν μετά παιδιά η όταν είναι άρρωστα ζητάνε τις πρεσβείες του και τα γιατρεύει...
Μία γυναίκα που τον ευλαβούνταν πολύ ,πήρε ένα κομμάτι απο το ένα δάκτυλο του στο σπίτι της,το ίδιο βράδυ διαπίστωσε οτι το λείψανο έτρεχε αίμα και φοβήθηκε και την άλλη μέρα το γύρισε πίσω.Μία κοπελίτσα η οποία δευτερόλεπτα πρίν πάθει σοβαρό ατύχημα με το μηχανάκι τον είδε μπροστά της ζωντανό και της είπε μήν φοβάσαι,εγώ θα είμαι μαζί σου και θα σε προσέχω τώρα(η κοπέλα όπως ήταν σταματημένη και περίμενε να περάσει ένα αυτοκίνητο για να πάει κι αυτή με το μηχανάκι στο σχολείο,ήρθε και έπεσε πάνω της και την πάτησε και απο πίσω ακολουθούσε και άλλο αυτοκίνητο και την πάτησε κι αυτό...Την μεταφέρανε με το ελικόπτερο στο νοσοκομείο της Κρήτης που για σαράντα μέρες ήταν φυτό και που όπως λέει και η ίδια για σαράντα μέρες ήταν συνεχώς στο νοσοκομείο απο πάνω της και την εμψύχωνε και της είπε και πράγματα που πρόκειται να γίνουν στην ζωή της...)
Πρίν έναν μήνα και κάτι μέρες έφερε απο την Αμερική κάποιος συμπατριώτης μας ο οποίος ζει πάρα πολλά χρόνια εκεί το εκ γενετής ανάπηρο δέκα χρονών παιδάκι του ο οποίος είχε πάει πάρα πολλές φορές σε γιατρούς εκεί(Στο Οχάιο μένει νομίζω) και ο οποίος βλέποντας ότι οι γιατροί δέν μπορούσαν να κάνουν τίποτα είπε ότι αν δέν το κάνει καλά ο Άγιος Σάββας,δέν μπορεί να το κάνει καλά κανείς,το έφερε λοιπόν στον Άγιο Σάββα και προσευχήθηκαν μαζί...Το παιδί τώρα είναι μία χαρά και όπως μας είπε και ένας γνωστός που τώρα δουλεύει πάνω όσοι το ξέραν το παιδί και οι γέροι που είχαν πολλά χρόνια να πάνε Εκκλησία πάνω στην Αμερική,τώρα πηγαίνουν κάθε Κυριακή,εννοείται βέβαια πως και ο μικρός κάνει το ίδιο...
Είναι ακόμη πάρα πολλά άλλα θαύματα,όπως και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας έχουν κάνει με την δύναμη του Θεού μας αμέτρητα θαύματα. Άγιε μου Σάββα πρέσβευε υπέρ υμών!
Σ’ ένα χωριό της Χαλκιδικής περνούσε ο πατήρ Ησύχιος με το λείψανο της Αγίας Άννης και στην αυλή ενός σπιτιού είδε μια γυναίκα που έκλαιγε και τραβούσε τα μαλλιά της για το αλογάκι της που, εκείνη την στιγμή, ήταν κατά γης και άφριζε.
–Τι έχει χριστιανή μου το αλογάκι σου; –Αχ, Πάτερ μου, θα ψοφήσει! Μου το είπε ο κτηνίατρος και δεν έχω άλλο, η καημένη! –Μη κλαις, θα γίνει καλά! Έχω μαζί μου την Αγία Άννα. Θα διαβάσουμε στην χάρη της μία Παράκληση και θα κάνουμε Αγιασμό.
Μετά τις προσευχές, πότισε το ζώο με αγιασμό και –ώ, του θαύματος!– το ζώο αμέσως σηκώθηκε και περπατούσε.
Ενώ συνέβαιναν αυτά, δύο κτηνίατροι που ήταν στον επάνω δεύτερο όροφο, άρχισαν να κατηγορούν τον ευλαβή παπά λέγοντας: «Νάτος, ο καλόγερος! Ήρθε να πάρει το πενηντάρικο της δυστυχισμένης γυναίκας. Για πάμε να τον πειράξουμε!». Πλησίασαν και του λέγουν: «Τι κάνεις, παπά; Έκανες καλά το άλογο;». Και ο παπάς, με ύφος αυστηρό, τους απαντά: «Θεομπαίχτες! Δεν ντρέπεσθε να με κατηγορείτε ότι ήλθα να πάρω τα λεφτά της γυναίκας; Περιμένετε και θα δείτε το θαύμα!». Εκείνοι, μετά την θεραπεία του ζώου, έμειναν άφωνοι. Εζήτησαν συγχώρεση και αναχώρησαν…
Από το περιοδικό «Ο Όσιος Γρηγόριος», περίοδος β΄, έτος 1982, αριθμ. τευχ. 7, σελ. 80, 88–92.
Για να νικήσει κανείς τα πάθη του πρέπει να κοιτάζει μόνο τον εαυτό του όχι να βλέπει δεξιά κι αριστερά. Πρέπει να προλαβαίνουμε τα πάθη και τα ελαττώματα που ξεφυτρώνουν στην ψυχή μας γιατί αν μεγαλώσουν δεν θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε εύκολα. Το κάθε πάθος που ξεφυτρώνει θέλει πολύ ταπείνωση για να προχωρήσουμε στο μεγαλείο της αγάπης του Θεού, γιατί χωρίς αυτήν δεν μπορεί κανείς να στερεωθεί. Εμάς μας έχει προορίσει ο Θεός για την Άνω Ιερουσαλήμ, για να απολαύσουμε τα αγαθά που ετοίμασε
Μόνο εκείνος που ακουμπάει στο Θεό και τον αγαπάει έχει για λίγο την πνευματική ηδονή και μετά αρχίζουν πάλι οι θλίψεις. Όσοι όμως έχουν θεωρία και ο νους τους είναι στον ουρανό, θέλουν να πάνε στην πραγματική τους πατρίδα έχουν πνευματική ευφροσύνη και εμείς, πολύ ευτυχισμένες είμαστε και να ευχαριστούμε τον Θεό, που μας έφερε στη μάνδρα του.
Να φυλάμε τα μάτια μας, την ακοή μας και να προσευχόμαστε αδιαλείπτως για να έχουμε τη χάρη του Θεού, γιατί, όσο αγωνιζόμαστε, βάζουμε στην άκρη και δεν θα φοβηθούμε ότι κι αν έρθει.
Όταν ο άνθρωπος προσεύχεται βλέπει το διάβολο από που έρχεται να τον χτυπήσει. Ενώ όταν είναι ξένοιαστος τρυπώνουν τα δαιμόνια μέσα του καθώς έχει αμέλεια και σκληρότητα και κάνουν σαματά και σκοτίζεται ο άνθρωπος και γίνεται σαν τον Διάβολο. Τα κλειδιά από την πόρτα της ψυχής μας πρέπει να τα 'χουμε στα χέρια. Να μην αμελούμε τα καθήκοντα μας. Να μην δίνουμε σημασία στις επιθυμίες μας (φαγητά, αναπαύσεις κλπ.).
Θέλω να επικρατήσει σιωπή, να λέτε την ευχή, να προσεύχεστε, να μου κάνετε ένα κομποσχοίνι με σταυρό και μια παράκληση, για να 'ναι μια ενίσχυση για μένα αυτό.
Να μην αργολογείτε, συζητάτε, και μεμψιμοιρείτε. Την ευχή να λέτε για να βρούμε τον Θεό.
Πρέπει να κυνηγήσουμε τον Θεό, να μην αφήνουμε λεπτό να πηγαίνει χαμένο. Όσο το δυνατόν να πιάσετε τον Θεό, γιατί αυτές τις μέρες που περνούν θα τις αναζητούμε και δε θα τις βρίσκουμε. Με αγάπη και καλοσύνη να μιλάμε.
Είναι λυπηρό να στερούμαστε τη μακαριότητα, την γλυκύτητα του Θεού και την αγάπη Του ενώ βρισκόμαστε στο μοναστήρι. Να μην αμελούμε, να μην κάνουμε διακεκομμένη την προσευχή μας, για να την απολαμβάνουμε κι' αυτή θα φέρει την ανάπαυση της ψυχής και την μακαριότητα.
Συνέχεια την ευχή. Να μην την αφήνουμε από την ψυχή μας. Να έχουμε προσοχή πώς να αρέσουμε στην Παναγία μας. Το βράδυ, που θα κάνουμε προσευχή, να σημειώνουμε τις αμαρτίες μας. Χρειάζεται πολλή υπομονή στη ζωή μας. Ο καθένας έχει τα ελαττώματα του, τα πάθη του και για κάθε ψυχή που πάσχει, που δεν ξέρει πώς να πολιτευθεί, να κάνουμε μια προσευχή για τη σωτηρία της και θα 'ρθει η Θεία Μακροθυμία στην ψυχή μας.
Πιάστε την προσευχή να διορθώσετε τα πάθη και τα ελαττώματά σας. Η προσευχή μας γαληνεύει. Να συγκεντρώσουμε τον λογισμό μας καλά - καλά και να σκεφτόμαστε το Θεό. Όλα τα άλλα είναι σκουπίδια, να τα πετάμε. Σημασία να μη δίνουμε στις παγίδες του διαβόλου. Τον εαυτό μας να βλέπουμε, που λυπήσαμε τον Θεό, Τον ευαρεστήσαμε. Τότε θα πάμε μπροστά.
Αλλιώς ξεφεύγουμε. Ταπείνωση όσο το δυνατόν. Τελευταίος άνθρωπος να γίνουμε. Αυτός θα πάει μπροστά. Να αποφεύγουμε τα λόγια, τις μεμψιμοιρίες. Δεν ταπεινωθήκαμε, δεν θα σωθούμε. Πρέπει να έχουμε μια δυναμικότητα στον εαυτό μας να στεκόμαστε καλά απέναντι στο Θεό. Τον νου μας να τον έχουμε βιβλίο ανοιγμένο και να κάνουμε μελέτη την κόλαση και τον Παράδεισο. Άμα σκεφτούμε την αιώνια κόλαση, συγκλονίζεται το εσωτερικό μας όλο. Για σκέψου το πυρ το αιώνιον; Τον σκώληκα τον ακοίμητο; τον βρυγμό των οδόντων;
Αν σκεφθεί κανείς την κόλαση, δεν μπορεί να συγκράτησει τα δάκρυά του. Όταν ο άνθρωπος έχει στη μνήμη του την κόλαση, τα πάθη του ελαττώνονται, η ψυχή γίνεται μαλακιά σαν το βαμβάκι, τρυφερή. Πονάει, συμπαθεί, ευσπλαχνίζεται.
Όλα μπορεί να τα σηκώσει κανείς, αλλά από την ευσπλαχνία του Θεού καίγεται, διαλύεται, «φθάνει Θεέ μου, λέει, δεν μπορώ άλλο, ελάττωσέ την». Αν ο άνθρωπος, τότε που έρχεται μέσα του η αγάπη του Θεού, πονάει όλο τον κόσμο με τις αμαρτίες του, τα πάθη του, και δε μπορεί να το αντέξει αυτό, για σκέψου την ευσπλαχνία του Θεού. «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν».
Για σκέψου, να πορνεύει, να σκοτώνει και εσύ να τον αγαπάς. Αν ξέραμε τι χάνουμε κάθε δευτερόλεπτο δεν θα κοιτάζαμε δεξιά κι αριστερά. Θα κοιτάζαμε όλο το είναι μας να το αφιερώσουμε στο Θεό.
Άμα θα σιωπήσετε κι έχετε τον νου σας στην αδιάλειπτη προσευχή, μια βδομάδα, θα δείτε τη διαφορά τη μεγάλη μέσα στην ψυχή σας. Αλλά κοιτάζουμε τον Α και τον Β και δεν μπορούμε να προοδεύσουμε.
Τότε θα ζητάμε μοναξιά, ησυχία, τόσο πολύ θα νοιώσει η ψυχή μας το μεγαλείο του Θεού. Και μπορούμε μέσα στην κιβωτό να τα απολαύσουμε όλα αυτά.
Όταν βιαστεί κανείς, αισθάνεται τη Θεία Μακαριότητα και θα είναι ήσυχος, ανεύθυνος, χωρίς προβλήματα και το πνεύμα του θα είναι στον ουρανό και θα γεύεται τα μεγαλεία του Θεού.
Το κελί έχει πάρα πολλή χάρη. Είναι μία παλαίστρα που παλεύει κανείς και δίνεται στο Θεό.
Όταν υπάρχει πνευματική ένωση με τους προεστώτας ο υποτακτικός αισθάνεται στην ψυχή του το Θεό χωρίς να κηλιδωθεί ο λογισμός του. Αισθάνεται πώς είναι το ρεύμα, ή πρίζα.
Όταν υπάρχει πνευματική προεργασία στο Χριστό και στους προεστώτας αισθάνεται μεγάλη χαρά, αγαλλίαση παρακαλεί πότε να πεθάνει και λέει ας φύγω. Θέλει προσοχή στο λογισμό να μην έρθει μώμος ή για τον Γέροντα ή για την Γερόντισσα. Όταν αυτό φυλάξουμε, θαύματα θα δούμε. Όποιος αγωνίζεται να απολαύσει την αρετή αυτός θα αισθανθεί τα μελίρρυτα άνθη, την γλυκύτητα, το μέλι της χάριτος θα λάβει, όταν προσπαθεί να ενωθεί με τον Θεό, να γίνει ένα.
Να γίνει θέωση μέσα στην ψυχή του ανθρώπου, να γίνει Θεός κατά χάριν. Να μην ζούμε κατώτερα, ρηχά, να μη ζούμε τόσο επιπόλαια, να έχουμε σύνεση στην εργασία.
Μας λέει ο λογισμός να κοιμηθούμε πιο πολύ όχι, να λέμε, δεν θα κοιμηθούμε πιο πολύ. Όποτε μας ξυπνάει ο φύλακας άγγελος της ψυχής, προσευχή να κάνουμε εκείνη την ώρα να μην αφήνουμε τον εαυτό μας. Η προσευχή θεραπεύει τα πάθη και τα ελαττώματα. Όταν θα πέσει ο ήλιος μέσα σε μια λάσπη και την αποξηραίνει, την κάνει κόκκαλο και ότι έντομο έχει το αποδιώκει, το φυγαδεύει, το ψοφάει. Σαν βολίδα έρχεται η χάρις του Θεού.
Εμάς μας πολεμάει πιο πολύ η μεμψιμοιρία και πολλές φορές, πιστέψατε με, βλέπω κοπάδι δαιμόνων και βλέπεις, λοιπόν, άλλος σκουντάει τη μία, άλλος τσιγκλάει την άλλη και γίνεται ένα πράγμα τρομερό. Άλλα αν είναι οπλισμένο το μοναστήρι με προσευχή δεν θα μπορούν να κάνουν κακό, θα στέκονται από μακριά και θα βλέπουν.
Αλλά βρίσκει χώρα και τριγυρνάει και την μια την πιάνει από το πόδι, την άλλη από το λαιμό, την άλλη από τη φωνή, την άλλη από την κραυγή και χαλάει ο κόσμος• εκείνη την ώρα πιστέψετε με βλέπω τους δαίμονες πώς περνάνε εν ριπή οφθαλμού, όπως πετούν τα αεροπλάνα. Λοιπόν, πολύ προσοχή και προσευχή.
Όταν ο άνθρωπος έχει προσοχή και προσευχή, η χάρις του Θεού τον επισκιάζει. Εάν το ψηλαφήσουμε στη διάνοια μας, ότι ο θάνατος μας είναι και η κρίσης του Θεού, δηλαδή που θα πάμε και που θα σταθούμε, δηλαδή ή στην κόλαση ή στον παράδεισο, θα είμαστε προσεκτικές.
Να μην αντιλογούμε το θέμα της αντιλογίας είναι το πιο φοβερό πράγμα «όχι δεν θα πάω, εκείνη γιατί δεν πάει, γιατί δεν την λες».... Μέσα στον κόπο θα βρείτε το Χριστό σας το λέω από μεγάλη πείρα, επειδή το 'νιωσα αυτό το πράγμα, καίτοι ανάξια είμαι και αμαρτωλή, αλλά επειδή μέσα στον κόπο είδα τον Θεό, γι' αυτό ο κόπος είναι ένα πολύ μεγάλο πράγμα.
Να αγαπούμε πολύ την Παναγία. Να της τραβάτε κομποσχοίνι, να κάνετε κάθε μέρα παράκληση και θα μας πάει όλες στον Παράδεισο. Την είδα σαν μικρό κοριτσάκι 15 χρονών (όπως είναι στην εικόνα στην Γοργοϋπήκοο στο κελί της) την ώρα του Χερουβικού, που ήμουν γονατισμένη. Στεκόταν όρθια μπροστά στην ωραία Πύλη και κρατούσε πάνω στην κοιλίτσα Της τον Χριστούλη. Δεν θα ξεχάσω τα ματάκια Της εκείνα τα γλυκά, πώς με κοιτούσαν μέχρι μέσα στην καρδιά μου έμπαινε εκείνο το Βλέμμα Της. Ήταν γαλάζια και η Παναγία είχε δύο ξανθές κοτσίδες, αλλά όλη μου η προσοχή είχε συγκεντρωθεί στα μάτια Της. Και την παρακαλούσα και έλεγα «Παναγία μου τι θα γίνουμε, τι θα γίνει αυτό το μοναστήρι, τίποτε δεν κάνουμε, πώς θα σωθούμε;» Και η Παναγία χαμογέλασε, η διάθεση μου άλλαξε από εκείνη την μέρα μια γαλήνη ήρθε μέσα μου από το βλέμμα της Παναγίας.
Η μονή μας να ξέρετε ότι είναι αγιασμένη. Το κάθε βήμα που κάνουμε μας το γράφει ο Χριστός. O π. Ιγνάτιος που είναι στα Ιεροσόλυμα έλεγε: πολύ αγιασμένο το μοναστήρι σας, άγια τα χώματα εκεί. Αυτό βέβαια το έχω διαπιστώσει πολλές φορές παρουσιάζεται η χάρις της Παναγίας μας εδώ πέρα και πολλοί άνθρωποι την βλέπουν. Είναι η προστασία της Παναγίας, που μας προστατεύει.
Γι' αυτό, όταν θα έρθει η χάρις του Θεού στην ψυχή σας, θα λέτε: «Κυρία και Δέσποινα του κόσμου, εγώ δεν σου προσέφερα τίποτε, άσε που θα μας τα δώσει στον ουρανό. Θα τα δούμε σωρούδια εδώ, σωρουδάκια παραπέρα, ότι, κι ένα κρεμμύδι να ‘χει δώσει κανείς και μια πατάτα και μια κλωστή, όλα, όλα θα τα δει στον ουρανό.
Και το κάθε βηματάκι πού\υ θα κάνει κανείς η χάρις του Θεού τον πλουτίζει. Το μοναστήρι δεν είναι δικό μας. Μας φιλοξενεί η Παναγία και σύμφωνα με την φιλοξενία που μας κάνει πρέπει να πολιτευόμαστε.
Ἀντίγραφο μιάς προσευχής ,που βρἐθηκε στον Άγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα και φυλάσσεται σε αργυρό κιβώτιο.
Η Αγία Ελισάβετ ,Βασίλισσα της Ουγγαρίας επιθυμούσε να μάθει μερικές λεπτομέρειες για τα Πάθη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,Τὸ κείμενο,που δημοσιεύουμε,ανεξάρτητα από την γνησιότητά του είναι δείγμα μεγάλης πίστης πρός τον Χριστό.
Ενώ προσευχόταν , φανερώθηκε σε αυτήν ο Χριστός και της είπε :
Αγαπημένη μου δούλη, μάθε ότι οι εναντίον μου ένοπλοι στρατιώτες ήταν 125. Εκείνοι που με συνόδευαν δεμένο ήταν 33, οι εκτελεστές της δικαστικής αποφάσεως 33. Γροθιές στο κεφάλι μου 30, κοντά στον κήπο για να σηκωθώ από κάτω , μου έδωσαν 105 κλωτσιές. Τα χτυπήματα στο κεφάλι και στο στήθος μου ήταν 16. Χτυπήματα πάνω στους ώμους μου 8. Με έσυραν με σκοινιά και από τα μαλλιά 23 φορές. Φτυσίματα στο πρόσωπο μου 6.666 , στο σώμα μου 100 πληγές και στο κεφάλι μου άλλες τόσες .Με χτύπησαν καταγής θανάσιμα μια φορά .Στο σταυρό έμεινα κρεμασμένος από τα μαλλιά δυο ώρες.
Αναστέναξα 129 φορές . Με έσυραν και με τράβηξαν από τα γένια 23 φορές. Μου έκανα 100 αμυχές ( Γρατζουνιές ).Στο κεφάλι 100 αμυχές και τρεις θανάσιμες . Με συνόδευαν 508 στρατιώτες και τρείς με οδηγούσαν. Έχυσα 4.390 σταγόνες αίμα.
Εκείνος που κάθε μέρα θα λέει αυτά 7 φορές, 7 φορές το ¨πάτερ ημών ¨ , και 7 φορές το ¨ Χαίρε Κεχαριτωμένη , δώδεκα χρόνια συνέχεια , για να συμπληρώσει τον αριθμό των σταγόνων του αίματος που έχυσα , και ζήση σαν καλός Χριστιανός, θα έχει από μένα 5 χάρες
1) Θα του συγχωρέσω όλες τις αμαρτίες
2) Αν πεθάνει πριν από τα δώδεκα χρόνια , θα τα λογαριάσω σαν να τα είχε συμπληρώσει.
3) Θα απαλλαγή από τα βάσανα της κολάσεως
4) Θα είναι μάρτυρας σαν να είχε χύσει το αίμα του για την πίστη.
5) Θα κατέβω από τους ουρανούς στη Γη για την ψυχή του και για την ψυχή των συγγενών του μέχρι τετάρτης γενεάς.
Εκείνος που θα έχει , μαζί του την προσευχή αυτή , δεν θα πεθάνει από πνιγμό, ούτε από βίαιο θάνατο. Δεν θα προσβληθεί από σοβαρή αρρώστια , ούτε από κεραυνό θα χτυπηθεί και δεν θα πεθάνει χωρίς να εξομολογηθεί . Θα απαλλαγή από τους εχθρούς του , από καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων και από άλλες κακόβουλες και ψεύτικες εις βάρος του μαρτυρίες.
Οι γυναίκες που θα υποφέρουν στον τοκετό τους και θα έχουν μαζί τους την προσευχή αυτή , γρήγορα λυτρωθούν από τον κίνδυνο και κάθε ανωμαλία.
Καθένας που θα εφαρμόσει τα παραπάνω, 40 μέρες πριν από τον θάνατο του θα δει την Αγία , Αειπάρθενο Μαρία.
Ζήτω το αίμα του Χριστού νυν και αει και εις τους αιώνας των αιώνων ,Αμήν.
Όποιος δεχτεί αυτά τα λόγια δεν θα μπορέσει ο εχθρός να τον πλησιάσει.
Ευτυχισμένος θα ζει στην Γή , και θα απολαύσει την αιώνια Ζωή.
Άρχισε να λες :
Κύριε ημών Ιησού Χριστέ , Υιε του Θεού του ζώντος,ελέησον με τη (ο)ν αμαρτωλή(ο)
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία ,ο Κύριος μετά σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί ,και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου,ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον,και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.Ότι σου εστί η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα.
Τήν Θεοτόκον καί Μητέρα τοῦ Φωτός ἐν ὕμνοις τιμῶντες μεγαλύνωμεν Χαίρε Δέσποινα,Μήτερ ελέους,ζωή,γλυκύτης και ελπίς ημών,χαίρε. Προς σε βοώμεν οι εξόριστοι παίδες της Εύας. Προς σε ατενίζομεν στενάζοντες και θρηνούντες εν τήδε τη του κλαυθμώνος κοιλάδι. Άγε δη,συνήγορε ημών,τους ευσπλάγχνους σου οφθαλμούς εφ'ημάς επίστρεψον, και Ιησούν τον ευλογημένον καρπόν της κοιλίας σου,μετά την υπερορίαν ταύτην ημίν ανάδειξον,ω γλυκεία Παρθένε Μαρία!
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος (''Προσευχητική Φιλοκαλία'',π.Ν.Χατζηνικολάου)
Η κάτωθι σύντομος προσευχή είναι παντοδύναμον όπλον κάθε χριστιανού: - «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν». - «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».
Λέγε, αδελφέ μου, με τα χείλη και με την καρδίαν σου συνεχώς τα σωτήρια αυτά λόγια, διότι φωτίζουν τον νούν, γαληνεύουν την καρδίαν, καίουν την αμαρτίαν, μαστίζουν και εκδιώκουν τους Δαίμονας. «Όπου επισκιάζει η χάρις σου Αρχάγγελε, από εκεί διώκεται η δύναμη του διαβόλου. Διότι δεν μπορεί να μείνει κοντά στο Φώς σου ο εωσφόρος που έπεσε στο σκοτάδι και παραμένει σ’ αυτό. Γι' αυτό Μιχαήλ Αρχάγγελε, σε παρακαλούμε να σβήνεις τα βέλη του που είναι γεμάτα πυρ και κινούνται εναντίον μας» «Μίλα όταν έχεις κάτι καλύτερο από την σιωπή».
Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Γράφτηκε από τον απόστολο Ιωάννη την περίοδο που ήταν εξόριστος στην Πάτμο το 96 μ.Χ., κατά το 14ο έτος της βασιλείας του αυτοκράτορα Δομιτιανού.
Κατηγορία που ανήκει: Προφητικά βιβλία
Θέμα/Περιεχόμενο: Τι θα συμβεί στο μέλλον, ο τελικός θρίαμβος του Χριστού
Συγγραφέας: Ιωάννης, ο απόστολος
Ημερομηνία συγγραφής: 95-96 μ.Χ.
Χρονική περίοδος που αναφέρεται: Από την πρώτη εκκλησία στη νέα Ιερουσαλήμ
Απευθύνεται:Στις επτά εκκλησίες της Ασίας, και σε όλους τους αγίους
