Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θα θανατώσει τον Αντίχριστο ( Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα )

Ο Αντίχριστος, όποτε έρθει, θα είναι ο ομορφότερος άνδρας στον κόσμο, πλην ενός χαρακτηριστικού, των οφθαλμών του. Στα σωματικά του μάτια, θα εκπέμπεται όλη η σατανικότητα του διαβόλου. Από εκεί θα τον καταλάβουμε, ότι είναι ο Αντίχριστος. Πάρε τα μάτια του χελιδονιού και πάρε τα μάτια του φιδιού. Με τι αγάπη και αθωότητα σε κοιτάζουν τα μάτια του χελιδονιού και με τι φθόνο και πονηριά σε κοιτάζει το φίδι.

Επειδή οι άνθρωποι την εποχή εκείνη θα είναι σκοτισμένοι στα πνευματικά τους μάτια και θα κοιτάζουν την ομορφιά του μόνο, πολλοί θα τον πιστέψουν και θα πλανηθούν, ακόμα και εκλεκτοί. Θα είναι πολύ μορφωμένος και πολύγλωσσος και θα χαίρει άκρας υγείας.

Η εμφάνιση του Προφήτη Ηλία, θα είναι ένα γεγονός, λίγο πριν την εμφάνιση του Αντιχρίστου, από το οποίο θα καταλάβουμε, ότι μπήκαμε στην περίοδο του Αντίχριστου. Ο Αντίχριστος θα έχει όλη τη δύναμη του σατανά μέσα του, κατά παραχώρηση του σατανά. Και όταν εμφανιστεί στην ενεργό δράση, σε ηλικία 30 ετών, θα αρχίσει να χτίζει το ναό του Σολομώντα. Όταν τον χτίσει, θα στεφθεί σε αυτόν αρχιερέας και βασιλιάς των Εβραίων, εφόσον πρώτα κατεβάσει τη νεφέλη κατά παραχώρηση του Θεού και τελέσει θεία λειτουργία στο ναό.

[Και να χτιστεί (λέμε υποθετικά) ο ναός του Σολομώντα, ποιός θα κληρικός θα λειτουργήσει στον ναό; Δεν υπάρχουν λευίτες κληρικοί (απόγονοι του Ααρών) που να λειτουργήσουν, διότι όλους αυτούς τους κληρικούς τους έχει σκοτώσει δια σταυρικού θανάτου, ο Ανδριανός. Οι ραββίνοι δεν είναι κληρικοί, αλλά λαϊκοί θεολόγοι και επομένως δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Ξέρετε τί είναι οι Εβραίοι να μην έχουν ούτε έναν κληρικό και ούτε ένα ναό;]

Αργότερα ο αντίχριστος θα γίνει και οικουμενικός βασιλιάς και στην ουσία θα είναι ο πλανητάρχης. Θα βγει τότε ο Προφήτης Ηλίας και θα πει:
- Αυτός είναι ο Αντίχριστος!

Ο Αντίχριστος θα σφραγίσει τους ''δικούς'' του, στο χέρι και στο μέτωπο. Και θα σφραγίσει στο χέρι, για να μην μπορεί ο άνθρωπος να κάνει έργα Χριστού και στο μέτωπο, το οποίο συμβολίζει τον τρόπο σκέψεως και την νοερά προσευχή, για να μην μπορεί ο άνθρωπος να προσεύχεται και να κάνει καλούς λογισμούς. Γι' αυτό οι σφραγισμένοι άνθρωποι, θα πορεύονται αμετανόητοι στη ζωή τους και θα διακατέχονται από σατανικούς λογισμούς και τελικά θα κολαστούν. Το χάραγμα λοιπόν, θα επηρεάζει τον εγκέφαλο και την διανόηση. Ο Αντίχριστος θα καταργήσει τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και θα υπάρχει παγκοσμίως μία μόνο επίσημη θρησκεία, η θρησκεία του Αντιχρίστου και από την άλλη, θα υπάρχει μόνο η Ορθοδοξία! Όλες οι άλλες θρησκείες θα εξαφανιστούν!

Ο Αντίχριστος θα κυβερνήσει ως παγκόσμιος μονάρχης 7 χρόνια και στα πρώτα 3,5 χρόνια δεν θα υπάρχει κανένα σφράγισμα, κανένας διωγμός και τα πράγματα θα είναι πολύ ''ειρηνικά'', κάτι που δεν θα συμβεί στα επόμενα 3,5 χρόνια. Επομένως οι Χριστιανοί θα έχουν στα πρώτα 3,5 χρόνια το περιθώριο να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα, για τα επόμενα 3,5 πολύ δύσκολα χρόνια.

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θα θανατώσει τον Αντίχριστο.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, γράφοντας την Αποκάλυψη, γνώριζε το όνομα του Αντιχρίστου, αλλά μη θέλοντας να μολύνει το Ιερό κείμενο της Αποκαλύψεως, με αυτό το βδελυκτό όνομα, αντί ονόματος έγραψε τον αριθμό του ονόματος (προσθέτοντας τα γράμματα του ονόματος, τα οποία το καθένα αντιστοιχεί σε έναν αριθμό και αθροίζοντας τους αριθμούς, βγάζουμε 666).

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

Με έναν Άγιο...στην τσέπη

Όπως σε όλα τα σπίτια των χριστιανών, έτσι και στο δικό της, υπήρχαν εκείνα τα μικρά μπουκαλάκια "σου έφερα αγίασμα από τον Άγιο" και τα βαμβάκια βουτηγμένα σε λαδάκια από καντήλες αγίων, όλα αποθησαυρίσματα αγαπητικής μέριμνας φίλων που πήγαιναν προσκυνηματικές εκδρομές.
Τα αράδιαζε σε εικονοστάσια, ραφάκια, γωνιές και ένιωθε μιαν ασφάλεια που ενεργοποιούνταν -κυρίως- τις στιγμές του στεναγμού, της εκ βαθέων (και όχι εκ χειλέων) προσευχής και όταν οι δρόμοι ολόγυρα έμοιαζαν κλειστοί.
Τελευταία, της έφεραν λαδάκι από τον Άγιο Γιάννη τον Ρώσο.

Αυτός ήταν ανάμεσα στους πιο αγαπημένους της.
Δεν ξεχώριζε τους Φίλους αλλά -κατά καιρούς- με κάποιους είχε περισσότερο αλισβερίσι.
Μάλλον εκείνοι έκοβαν βόλτες στα μέρη της και της έφερναν γλύκα ουρανού, σαν θυμίαμα γιασεμί (π.χ.) που κάποιος περνάει και λιβανίζει, χάνεται, μετά έρχεται άλλος με άλλη ευωδιά (ας πούμε τριαντάφυλλο), φεύγει κι' αυτός για νάρθει ένας τρίτος.
Παράπονο δεν είχε. Μόνη δεν την άφησαν ποτέ. Ο Αη Γιάννης, λοιπόν, ο Ρώσος πρέπει να είχε έρθει πολλές φορές γιατί έντονη ήταν η καταγραφή του στο νιώσιμό της....Είχε πάει και στο προσκύνημά του, είχε φέρει και κείνη ευλογίες αλλά τούτο το βαμβάκι το ποτισμένο λάδι και φυλαγμένο σε ένα τοσοδούλικο ναύλον σακουλάκι, κάτι της έκανε. Δεν το έψαξε τί ακριβώς αφού γαλήνη της έφερνε.
Το είχε ακουμπισμένο στο κομοδίνο της τα βράδια και τα πρωινά το έπαιρνε μαζί της στο γραφείο. Αφού ετοιμαζόταν, λίγο πριν πάρει την τσάντα και φορέσει τα γυαλιά ηλίου, άναβε την μικρή λάμπα στο κομοδίνο, φιλούσε το βαμβακάκι "καλημέρα Αη Γιαννάκη μου" έλεγε και μετά "άντε πάμε τώρα".
Και πήγαιναν...Το έβαζε στην τσέπη και έφευγαν.
Στη διάρκεια της ημέρας, άλλοτε το ξεχνούσε, άλλοτε το έβγαζε και το φιλούσε και πολλές φορές ψαχούλευε εξωτερικά την τσέπη να δει ότι είναι εκεί.
Δεν είχε την αίσθηση πως είχε μαζί της μια ευλογία αλλά πως ήταν ο ίδιος ο Άγιος. Όχι με τρόπο μαγικό αλλά με τον απλό τρόπο που έρχονται οι Άγιοι, όταν τους θέλεις πολύ. Αυτή άξια δεν ήταν αλλά ήθελε πολύ.
Δεν της άρεσε ποτέ να είναι μόνη και τα τελευταία χρόνια κατάλαβε -επιτέλους- ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος να είσαι "μαζί" (και δίχως φόβο προδοσίας) είναι με το σινάφι του ουρανού, το σινάφι του Θεού.
Έπαιρνε λοιπόν μαζί της τους Φίλους πότε με την ευχή, πότε με μίρλα "έλα καλέ άγιέ μου", πότε με μικρούλες προσευχές "Αχ Κύριε", πότε με το να τραβά το ρούχο Της "την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι".
Χθες ο Ένας, μετά η Άλλη, τώρα ο Αη Γιαννάκης, πάντα Κάποιους είχε να ξεφορτώνει τον πόνο, τον φόβο, τα αδιέξοδα αλλά και να μοιράζεται τα χαμόγελα και αυτό το αβάστακτο της "αναίτιας" ευτυχίας που σε φουσκώνει, κάποιες φορές σαν μπαλόνι και νομίζεις πως θα πετάξεις.
Χάιδεψε στην τσέπη τον θησαυρό της, του είπε "ξέρεις εσύ" και συνέχισε να χτυπά τα πλήκτρα του υπολογιστή της.
"Συνήθως ο δρόμος της γαλήνης είναι σκανδαλιστικά εύκολος και απλός" μουρμούρισε και χαμογέλασε χτυπώντας ένα άλφα και μετά, για το κέφι της, ένα ωμέγα....

Πολλοί δεν ξέρουν και δεν πιστεύουν ότι έχουν Άγγελο φύλακα. ( Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου )

Αλίμονό μας, αν ο άγγελος φύλακάς μας, σταματήσει να μας φρουρεί! 

Θα μας ξευτελίσει ο διάβολος σαν λιμάρι μέσα σε δευτερόλεπτα... 

Την προστασία που προσφέρει ο Άγγελος φύλακας στον άνθρωπο, δεν μπορεί να του την προσφέρουν, ούτε οι καλύτεροι στρατοί του κόσμου! 

Αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει ο άνθρωπος να είναι πιστός Χριστιανός και να προσεύχεται σ΄αυτόν. 

 

Πολλοί δεν ξέρουν και δεν πιστεύουν ότι έχουν Άγγελο φύλακα. Παρόλα αυτά, όταν συμβεί κάποιο κακό σε κάποιον και την γλυτώσει φτηνά, λένε ασυνείδητα: ''Άγγελο είχε, Άγιο είχε!''. Το λένε, αλλά δεν τον πιστεύουν...

Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου

Παρουσιάστηκε η Παναγία σε πολλούς, και τους είπε: ( Γέροντος Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέου )

Παρουσιάστηκε η Παναγία σε πολλούς (κυρίως λαϊκούς) και τους είπε: 

 

''Τρία πράγματα θέλω από εσάς:

 α) να μην πορνεύετε 

β) να μην κρεοφαγείτε και 

γ) να λέτε συνεχώς την νοερά προσευχή''.

 

 Σημειωτέον αυτά τα τρία οδηγούν στην ακραία αγιότητα. Τώρα για ποιό λόγο η Παναγία παρουσιάστηκε συγκεκριμένα σε αυτούς ανθρώπους και τους ζήτησε αυτά τα πράγματα, εκείνη το γνωρίζει. Πάντως πολλοί γνώστες αυτής της αποκάλυψης της Παναγίας, παίρνουν την άδεια από τον Πνευματικό τους να εφαρμόσουν και αυτοί τις 3 αυτές εντολές και έχουν φτάσει σε υψηλά πνευματικά επίπεδα. 

Δεν είναι η Παναγία κατά της κρεατοφαγίας, αφού δεν είναι αμαρτία, αλλά απευθύνεται σε ανθρώπους με ανώτερη πνευματική κατάσταση. Κρεοφαγώντας μπορεί να σωθεί κάποιος, αλλά δεν μπορεί να αγιάσει. Κανένας από τους Αγίους, δεν έτρωγε κρέας. 

Όσοι εφάρμοσαν τις 3 παραπάνω συμβουλές, αυτοί μπόρεσαν έστω και μια φορά να δουν την Παναγία σε τούτο τον κόσμο.

Γέροντος Εφραίμ της Σκήτης Αγίου Ανδρέου

Η πιο μεγάλη αγάπη, που μπορεί να δείξει ο Θεός σε εμάς... ( Γέροντος Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέου )

Η πιο μεγάλη αγάπη, που μπορεί να δείξει ο Θεός σε εμάς, είναι με το να μας κρατάει στη ζωή και να μας δίνει έτσι χρόνο για να μετανοήσουμε και να σωθούμε. 

 
Γέροντος Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέου

Η οικογένεια είναι μια μικρή Εκκλησία ( Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης )

Η οικογένεια είναι μια μικρή Εκκλησία

Ο εν τω κόσμω πιστός και τα μέλη της οικογένειας στην οποία ανήκει θα πρέπει να λειτουργούν ως μέλη μιας «κατ’ οίκον Εκκλησίας». Η οικογένεια είναι μία μικρή Εκκλησία. Θα πρέπει τα μέλη της, κατά μίμηση της μοναστικής Ενορίας, να καλλιεργήσουν την κοινή λειτουργική ζωή, την νηστεία, την φιλανθρωπία, την απλότητα και αφελότητα, την ανιδιοτελή αγάπη, την κοινή προσευχή μέσα στο σπίτι καθώς και την πνευματική συμμελέτη της Αγίας Γραφής και των Πατερικών συγγραφών.

Ο συμπνευματισμός, η φιλόθεος αδολεσχία και η κοινή προσευχή καλό είναι να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και σε καθορισμένες ώρες που να μπορούν όλοι να συμμετέχουν. Τα μικρά παιδιά ας συμμετέχουν για λιγότερο χρόνο. Η νηστεία επίσης προσαρμόζεται από τον Πνευματικό ανάλογα με τις δυνατότητες και την ηλικία του καθενός.


Πρέπει να τονιστεί ότι η κατήχηση των παιδιών από τον πατέρα που έχει και την συμπαράσταση της μητέρας, καθώς και η κοινή τράπεζα το μεσημέρι και το βράδυ είναι πρακτικές που έχουν καίρια σημασία για… την πνευματική πρόοδο των μελών της οικογένειας και την εν Χριστώ ενότητά τους.
Η κοινή προσευχή ας γίνεται τουλάχιστον το πρωί, το βράδυ (το Απόδειπνο) καθώς και στο γεύμα και στο δείπνο (πριν και μετά). Υπάρχουν στα συνήθη προσευχητάρια οι τυποποιημένες προσευχές πριν και μετά το φαγητό τις οποίες καλό είναι να τις γνωρίζουν όλα τα μέλη της οικογένειας και να τις απαγγέλουν. Πολύ βοηθητικό για την οικογένεια είναι να έχουν όλα τα μέλη της τον ίδιο Πνευματικό οδηγό, στον οποίον να εξομολογούνται τακτικά.

Το κορυφαίο γεγονός στην χριστιανική οικογένεια είναι η Θεία Κοινωνία στην οποία όλοι, με την ευλογία του Πνευματικού, θα πρέπει να μετέχουν πολύ συχνά.
«Φύλακας άγγελος της οικογενείας» δίδασκε ένας αγιασμένος σύγχρονος Αγιορείτης είναι η άσκηση. «Όταν λέµε άσκηση εννοούµε τη λειτουργική ζωή της οικογενείας. Χωρίς την Εκκλησία δεν µπορεί να διατηρηθεί η οικογένεια. Η οικογένεια πρέπει να έχει τον Πνευµατικό της σαν τον οικογενειακό της γιατρό. Όταν είναι υπό την παρακολούθηση του Πνευµατικού λύνονται όλα τα προβλήµατα και οι σύζυγοι αλληλοκατανοούνται.

Η πνευµατική αγάπη ανέχεται και τα αρνητικά στοιχεία του άλλου. Δεν επιµένει εγωϊστικά να εκπληρώνονται όλα τα θελήµατά του. Η νηστεία, η προσευχή και η Θεία Λειτουργία αγιάζουν τα παιδιά και τους συζύγους. Η καλυτέρη πρακτική άσκηση είναι οι µετάνοιες.

Η µεγαλυτέρη όµως άσκηση και ευλογία στην οικογένεια είναι η συµµετοχή στην Θεία Κοινωνία. Πρέπει να εγκρατεύεστε και να ρυθµίζετε έτσι την ζωή σας, ώστε µε την ευλογία του Πνευµατικού σας να µπορείτε τακτικά να κοινωνάτε Σώμα και Αίμα Χριστού. Όταν το επιτύχετε αυτό δεν ζείτε σαρκικά, αλλά πνευµατικά και η Χάρις του Θεού αναπαύεται επάνω σας. Το πρόβληµα στην οικογένεια προέρχεται από τον σαρκικό τρόπο ζωής, διότι σκοτίζεται ο νους και αρχίζει η εµπάθεια και ο εγωϊσµός.



Όταν µάς κατευθύνει µόνο το σώµα κάνουµε πολλά λάθη.
Αλλάζουν όµως τα κριτήρια όταν υπάρχει άσκηση και η βίωση της χριστιανικής ζωής. Τότε υπάρχει ευλογία και χαρά στην οικογένεια. Ο Χριστός µάς τα δίνει όλα τα αγαθά και είναι όλα ευλογηµένα. Είναι κρίµα να µήν αγαπάτε την οµορφιά και την ζεστασιά που φέρνει ο Χριστός στην οικογένεια!»
Πολύ βοηθητικό για τα μέλη της χριστιανικής οικογένειας είναι το να εκμεταλλεύονται τις διάφορες πνευματικές ευκαιρίες, να παρακολουθούν τις διαλέξεις-κηρύγματα του Πνευματικού τους και άλλων αγιασμένων προσωπικοτήτων.
Επίσης συντελούν πολύ στην πνευματική πρόοδο οι επισκέψεις σε Μοναστήρια και ο σύνδεσμος μικρών και μεγάλων με Γέροντες και Γερόντισσες. Ιδιαίτερα τα παιδιά πολύ βοηθούνται όταν αναπτύξουν πνευματική φιλία με καλούς μοναχούς, τα αγόρια και εξαγιασμένες μοναχές τα κορίτσια. Η αλληλοσυμβουλευτική που αναπτύσσεται μεταξύ των νέων δεν βοηθεί, αντίθετα τους βλάπτει πολύ. Η επικοινωνία με αγιασμένους μοναχούς μπορεί να την υποκαταστήσει πολύ επιτυχημένα.

Παράλληλα με την οικογενειακή Πνευματική ζωή ο ποιμένας της κοσμικής Ενορίας οφείλει ιδιαίτερα να μεριμνήσει ώστε να δημιουργηθεί στην Ενορία μία ακμάζουσα λατρευτική ζωή.

Ιερομόναχος Σάββας Αγιορείτης

Γιατί o Θεός σε πολλούς δεν δίνει παιδιά ( Άγιος Παΐσιος )

 Ο Θεός σε πολλούς δεν δίνει παιδιά, για να αγαπήσουν τα παιδιά όλου του κόσμου σαν δικά τους και να βοηθήσουν για την πνευματική τους αναγέννηση.

Κάποιος δεν είχε παιδιά, αλλά, όταν έβγαινε από το σπίτι του, όλα τα παιδιά της γειτονιάς έτρεχαν κοντά του και τον περιτριγύριζαν με πολλή αγάπη.

Δεν τον άφηναν να πάει στην δουλειά του. Βλέπετε, ό Θεός δεν του έδωσε δικά του παιδιά, αλλά του χάρισε την ευλογία να τον αγαπούν σαν πατέρα όλα τα παιδιά της γειτονιάς του και με τον τρόπο του να τα βοηθάει πνευματικά. Τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος. Άλλοτε πάλι ο Θεός δεν δίνει παιδιά, για να βολεύεται και κανένα ορφανό.

Είχα γνωρίσει κάποτε έναν καλό Χριστιανό, που εξασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου. Όταν πέρασα μια φορά από την πόλη που έμενε, τον επισκέφτηκα και ή πολλή καλοσύνη του με έκαμψε να παραμείνω και να φιλοξενηθώ μια μέρα στο σπίτι του.

Γνώρισα και την σύζυγο του, που του έμοιαζε και αυτή στις αρετές. Και από μεν την σύζυγο έμαθα για την πνευματική ζωή του συζύγου, από δε τον σύζυγο για την πνευματική κατάσταση της συζύγου. Αργότερα έμαθα γι’ αυτούς και από πολλούς Χριστιανούς, που τους γνώριζαν, γιατι τους είχαν ευεργετήσει.

Ο άνθρωπος αυτός του Θεού εξασκούσε τίμια το επάγγελμα του δικηγόρου. Εάν έβλεπε ότι κάποιος ήταν απατεώνας, όχι μόνο δεν αναλάμβανε την υπόθεση, αλλά και τον ήλεγχε αυστηρά, για να συνέλθει.

Εάν έβλεπε ένοχο, αλλά μετανοιωμένο, προσπαθούσε να συμβιβάσει κάπως τα πράγματα ή να ελαττωθεί ή ποινή. Εάν έβλεπε φτωχό αδικημένο, δεν έπαιρνε καθόλου χρήματα και προσπαθούσε στην δίκη να δικαιωθεί. Ζούσε πολύ απλά, και έτσι τα λίγα χρήματα που έβγαζε του έφθαναν, ακόμη και για να βοηθάει φτωχές οικογένειες.

Το σπίτι του πιστού δικηγόρου ήταν μια πραγματική πνευματική όαση μέσα στην Σαχάρα της πόλεως. Εκεί μαζεύονταν άνθρωποι πονεμένοι, φτωχοί, άνεργοι, με οικογενειακά προβλήματα, στους οποίους συμπαραστεκόταν σαν καλός πατέρας.

Είχε και γνωστούς σε διάφορες θέσεις και, όποιον έπαιρνε τηλέφωνο, για να εξυπηρέτηση κάποιον για καμιά δουλειά, για αρρώστιες κ.λπ., κανείς δεν του έλεγε «όχι», γιατί όλοι τον αγαπουσαν και τον εκτιμούσαν.

Με τον ίδιο τρόπο εργαζόταν και ή γυναίκα του. Βοηθούσε φτωχά παιδιά ή νέους που είχαν δυσκολίες στις σπουδές τους. Σαν μάνα την είχαν. Κάποια στιγμή όμως μου εξέφρασε ένα παράπονο.

«Όταν παντρεύτηκα, πάτερ, μου είπε, αμέσως παραιτήθηκα από καθηγήτρια, γιατί είπα να γίνω μια καλή μητέρα. Ζητούσα από τον Χριστό να μου δώσει ακόμη και είκοσι παιδιά, αλλά δυστυχώς ούτε ένα δεν μου έδωσε».

Τότε της είπα: «Εσύ, αδελφή, έχεις περισσότερα από πεντακόσια παιδιά, και ακόμη παραπονιέσαι; Ο Χριστός είδε την αγαθή σου προαίρεση και θα σε ανταμείψει γι’ αυτήν.

Τώρα που βοηθάς για την πνευματική αναγέννηση τόσων παιδιών, γίνεσαι καλύτερη μητέρα από πολλές μητέρες και ξεπερνάς και όλες τις πολύτεκνες μητέρες. Θα έχεις και μεγαλύτερο μισθό, γιατί με την πνευματική αναγέννηση εξασφαλίζονται τα παιδιά πνευματικά στην αιώνια ζωή».

Είχαν εν τω μεταξύ υιοθετήσει μια κοπέλα και της είχαν γράψει την περιουσία τους. Αυτή τους γηροκόμησε και, όταν αναπαύτηκαν, πήγε σε Μοναστήρι αν και το σπίτι τους ήταν σαν Μοναστήρι, γιατί διαβάζονταν όλες οι Ακολουθίες.

Στον Εσπερινό και στο Απόδειπνο είχαν και άλλους εν Χριστώ αδελφούς Μεσονυκτικό και Όρθρο τα διάβαζαν οι τρεις. Οι ευλογημένες αυτές ψυχές πολλές ψυχές πονεμένων ανέπαυσαν. Ό Θεός να ανάπαυση και αυτούς.

Γι’ αυτό λέω ότι ό μεγαλύτερος και καλύτερος πολύτεκνος είναι ό άνθρωπος που αναγεννήθηκε πνευματικά και βοηθάει για την πνευματική αναγέννηση των παιδιών όλου του κόσμου, για να εξασφαλίσουν τις ψυχές τους στον Παράδεισο.

-Μερικοί, Γέροντα, που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, σκέφτονται να υιοθετήσουν κάποιο παιδάκι.

-Ναι, καλύτερα να υιοθετήσουν. Δεν πρέπει όμως να επιμένουν. Αυτό που θέλει ό άνθρωπος δεν είναι πάντοτε και το θέλημα του Θεού.

-Γέροντα, οι θετοί γονείς πρέπει σε κάποια ηλικία να πουν στο παιδί ότι το έχουν υιοθετήσει;

-Ε, το καλύτερο είναι να το πουν στο παιδί σε κάποια ηλικία. Άλλα αυτό που έχει σημασία είναι να αγαπούν πολύ και σωστά το παιδί. Υπάρχουν παιδιά που ζουν με τους πραγματικούς γονείς τους και αγαπούν άλλους ανθρώπους πιο πολύ, γιατί οι γονείς τους δεν έχουν αγάπη.

Aπό το βιβλίο: «Λόγοι Γέροντος Παϊσίου – τόμος Δ: Οικογενειακή ζωή», έκδοσις Ι. Ησ. Αγ. Ιω. Θεολόγου, Σουρωτή Θεσσαλονίκης.