Καταλαβαίνεις, άνθρωπε, πόσο Μεγάλη χάρη σού κάνει ο Κύριος όταν σου δίνει να τρως το Πανάγιο Σώμα Του και να πίνεις το δικό του Τίμιο Αίμα; ( Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης )

Καταλαβαίνεις, άνθρωπε, πόσο Μεγάλη χάρη σού κάνει ο Κύριος όταν σου δίνει να τρως το Πανάγιο Σώμα Του και να πίνεις το δικό του Τίμιο Αίμα; Αυτή η χάρη είναι τόσο μεγάλη ώστε μόνο η δική του αγαθότητα και πανσοφία γνωρίζουν την αξία αυτού του δώρου. Για να μπορέσεις όμως και εσύ να το εκτιμήσεις, σύμφωνα πάλι με το μέτρο σου, θυμήσου ποιος είσαι, γιατί μεταλαμβάνεις τα θεία δώρα και γίνεσαι κοινωνός της θείας ζωής και ποιους καρπούς έχεις, όταν μεταλαμβάνεις αξίως των αχράντων μυστηρίων.

Η φύση σου από τη μία πλευρά είναι σάρκα και αίμα, χώμα, στάχτη και δύσοσμο πύον. Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβεις· φτάνει να δεις το νεκρό ανθρώπινο σώμα. Τι είναι αυτό παρά μόνο το χώμα; Αλλά ο Θεός δεν σε περιφρονεί. Θεός αΐδιος και ζωοποιός ενώνεται μαζί σου, γίνεται μαζί μας ένα σώμα. Γιατί; Για να υπάρχει, στην ψυχή και στο σώμα σου, στη φθαρτή και γήϊνη φύση σου, η θεία ζωή, για να διώξει από μέσα σου τη φθορά και να την κάνει ζωντανή και αθάνατη.
Γνωρίζεις ότι στην αρχή, όταν Αυτός μας έπλασε, ήμασταν άφθαρτοι και αθάνατοι και μετά, εξαιτίας της αμαρτίας μας, γίναμε θνητοί και υποκύψαμε στη φθορά και το θάνατο. Από εδώ άρχισαν όλες αυτές οι θλιβερές συνέπειες. Με το Σώμα και το Αίμα του Αυτός θέλει να σε κάνει, πάλι, όπως ήσουν στην αρχή. Και αυτό για να έχει η φύση σου τη δυνατότητα να ενωθεί στην αιώνια ζωή με την Πηγή της κάθε αγαθότητας, τον Θεό, και με τους πολίτες της επουράνιας Βασιλείας του και να έχεις και εσύ την αιώνια ζωή και μακαριότητα.

 
Από την άλλη πλευρά η ψυχή σου είναι και αυτή μολυσμένη με την αμαρτία, βρίσκεται στην κατάσταση της πτώσεως και, με την αμαρτία και την ανυπακοή στον νόμο του Θεού, κάνει τον εαυτό της ξένο προς τη θεία ζωή, την οποία είχε στην αρχή. Κυριεύεται από τα πάθη, τα οποία διώχνουν από την καρδιά την αγάπη προς τον Θεό και τους ανθρώπους, την χαρά και την ειρήνη και την κάνουν πνευματικά νεκρή.

Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού είναι για την ψυχή μας η ζωηφόρος τροφή, η οποία τη ζωογονεί, της δίνει αγάπη, χαρά και ειρήνη και την κάνει ικανή για τη μακάρια αιώνια ζωή στη Βασιλεία των Ουρανών μαζί με τον Θεό. Χωρίς το Σώμα και το Αίμα του Χριστού θα ήσουν ένα φθαρτό πλάσμα, πύον και τροφή για τα σκουλίκια, παραδιδόμενος εξ ολοκλήρου στα πάθη σου. Πάντα δυστυχισμένος, χωρίς χαρά και ψυχική γαλήνη. Χωρίς μακαριότητα, γιατί η μακαριότητα για μας είναι ο Θεός. Και χωρίς Αυτόν, μόνο αιώνιο βάσανο και ατέλειωτος τρόμος. Αυτό το σώμα σου, το οποίο τρέφεται τώρα με το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, κάποτε θα γίνει άφθαρτο και θα γνωρίσει τι πραγματικά σημαίνει η ειρήνη του Θεού.
Άνθρωπε! Βλέπω τις δικές σου αισθήσεις προσκολλημένες στα γήινα, βλέπω την σάρκα σου.
Θυμάμαι την ημέρα που ήλθες στον κόσμο, τα πρώτα χρόνια της δικής σου ζωής, και τα επόμενα μέχρι και σήμερα. Μετά φέρνω στον νου μου την ημέρα εκείνη, όταν αφήσεις τον κόσμο αυτό, και μετά σε περιμένει αιωνιότητα, για την οποία είσαι προορισμένος από τη δημιουργία του κόσμου. Και δεν ξέρω τι να κάνω· να κλάψω τη δική σου τιποτένια μηδαμινότητα ή να θαυμάσω την παντοδυναμία και την ευσπλαχνία του Δημιουργού. Αυτός σου χάρισε την ζωή και κάποτε το θνητό σου σώμα θα το ενδύσει αθανασία. Ο θαυμασμός μου γίνεται μεγαλύτερος όταν βλέπω πως σε σένα, που είσαι σάρκα και αίμα, ο Κύριος και Θεός, ο Βασιλιάς των αιώνων, δίνει να τρως το δικό του Σώμα και να πίνεις το Αίμα του. Και αυτό γιατί ο Χριστός «εν ταις ημέραις της σαρκός αυτού» (Εβρ. 5:7) έγινε κοινωνός της δικής μας σάρκας, για να κάνει εσένα να ζεις αιωνίως.

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Nα κάνουμε το θέλημα του Θεού ... ( Άγιος Παΐσιος )

Ὅσο μπορεῖ κανεὶς νὰ κάνη τὴν ζωή του τέτοια ποὺ νὰ συγγενεύη μὲ τὸν Θεό.

Πάντα νὰ ἐλέγχη τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ κοιτάζη πῶς νὰ κάνη τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ὅταν κάνη τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε συγγενεύει μὲ τὸν Θεό,  καὶ τότε, χωρὶς νὰ ζητάη ἀπὸ τὸν Θεό, λαμβάνει, δέχεται συνέχεια νερὸ ἀπὸ τὴν πηγή.

Άγιος Παΐσιος

Μακάριοι, όσοι υποδέχτηκαν τον Χριστό, το Φως που ήρθε στο σκοτάδι τους,.. ( Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος )

Μακάριοι, όσοι άναψαν το Φως στην καρδιά τους και το κράτησαν άσβηστο.
Μακάριοι, όσοι υποδέχτηκαν τον Χριστό, το Φως που ήρθε στο σκοτάδι τους, γιατί αυτοί έγιναν Παιδιά του Φωτός και της Μέρας.

Μακάριοι, όσοι γεύονται τον Άρρητο με το στόμα του νου τους κάθε στιγμή, γιατί αυτοί βρίσκονται στη Μέρα, εκεί θα βαδίσουν με Ομορφιά, ο βίος τους δεν θα χάσει ποτέ τη Χαρά.

Μακάριοι, όσοι ζουν στο Φως του Χριστού αδιάκοπα, γιατί αυτοί τώρα και στους αιώνες χωρίς τέλος θα είναι αδελφοί και συγκληρονόμοι Του.

Μακάριοι, όσοι άναψαν το Φως στην καρδιά τους και το κράτησαν άσβηστο, χαρούμενοι αυτοί στην έξοδο του βίου, τον Νυμφίο θα συναντήσουν, μαζί Του θα μπουν στον Νυμφώνα κρατώντας Λαμπάδες.

Μακάριοι, όσοι για τίποτε απ’ αυτά δεν διστάζουν ή δεν νομίζουν πως είναι λάθος, γιατί αυτοί, κι αν τίποτε απ’ αυτά δεν έχουν, που δεν το εύχομαι, είναι όμως βέβαιο, θα τρέξουν οπωσδήποτε να το αποκτήσουν.

Μακάριοι, όσοι λαμπρύνονται με το θείο Φως, την ασθένειά τους βλέπουν, την ασχήμια της στολής της ψυχής τους καταλαβαίνουν,γιατί αυτοί συνέχεια θα κλάψουν, με τους ποταμούς των δακρύων τους θα καθαρίσουν τέλεια.

Μακάριοι, όσοι έχουν συνέχεια το νοερό μάτι ανοιγμένο, με κάθε προσευχή τους βλέπουν καλά το Φως, και στόμα με στόμα μιλούν μαζί Του, γιατί αυτοί, των αγγέλων ισότιμοι, ή, τολμηρό ίσως να ειπωθεί, πάνω έχουν φτάσει απ’ τους αγγέλους, και το ίδιο θα είναι στην άλλη ζωή. Γιατί οι άγγελοι υμνούν, ενώ αυτοί συνομιλούν. Κι αν τέτοιοι έγιναν και συνεχώς γίνονται, ήδη τώρα, στον βίο αυτό, όταν η φθορά της σάρκας τους πιέζει, ποιοι θα γίνουν μετά την Ανάσταση; Πώς θα είναι όταν πάρουν το πνευματικό και άφθαρτο σώμα; Πάντως ίσοι, όχι μόνο με τους Αγγέλους, αλλά με τον Κύριο των Αγγέλων, όπως έχει γραφεί: «γνωρίζουμε», λέει ο Ιωάννης, «πως όταν μας φανερωθεί θα είμαστε όπως Εκείνος».

Μακάριος, όποιος είδε το Φως του κόσμου μέσα του να έχει πάρει Μορφή, γιατί αυτός, σαν έμβρυο έχοντας τον Χριστό, Μητέρα Του θα θεωρηθεί, όπως ο ίδιος Εκείνος ο αψευδής το είπε, «Μητέρα μου, αδελφοί και φίλοι αυτοί είναι».

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι.. ( Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ )

– Η σωτηρία & η απώλεια βρίσκονται στην ελευθερία του ανθρώπου.

Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι, και εμείς πρέπει να σκεφτόμαστε τη σωτηρία όλων και να προσευχόμαστε για όλους

Δυο μοναχοί συνομιλούσαν για τη σωτηρία. Ο ένας έλεγε:
– Η ψυχή μου δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη σκέψη ότι κάποιος θα χαθεί αιώνια. Νομίζω πως ο Κύριος θα βρει τρόπο να τους σώσει όλους.

Ο άλλος απάντησε:
– Οι άγιοι Πατέρες λένε ότι ο Θεός μπορούσε να δημιουργήσει τον άνθρωπο χωρίς τη συνέργειά του, αλλά να τον σώσει χωρίς τη συμφωνία και τη συνέργεια του ιδίου του ανθρώπου είναι αδύνατο. Η σωτηρία και η απώλεια βρίσκονται στην ελευθερία του ανθρώπου.

Ο πρώτος:
– Νομίζω ότι ο Θεός με το πλήθος της αγάπης Του θα υπερβεί την αντίσταση του κτίσματος, χωρίς να καταλύσει την ελευθερία του.

Ο δεύτερος:
– Μου φαίνεται πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ελευθερία του ανθρώπου είναι δυνητικά τόσο μεγάλη, που και στο επίπεδο του αιώνιου Είναι μπορεί να προσδιοριστεί αρνητικά απέναντι στο Θεό. Όσοι δεν το γνωρίζουν αυτό ή το λησμονούν, τρέφονται με «ωριγενικό γάλα».
– Αλλά πραγματικά, αυτό είναι μωρία!
– Ναι, μωρία.

Τί λοιπόν να κάνουμε;
– Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι, και εμείς πρέπει να σκεφτόμαστε τη σωτηρία όλων και να προσευχόμαστε για όλους. Αλλά ούτε η αποκάλυψη ούτε η πείρα μας μας δίνουν βάση να ισχυριστούμε ότι όλοι θα σωθούν. Η ελευθερία είναι μεγάλο δώρο, αλλά φρικτό.

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Πρόσεχε πως ζης....( Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς )

Άνθρωπε!Αδελφέ!
Ποτέ μην ξεχνάς ότι είσαι μικρός Θεός μέσα στην λάσπη!
Μέσα στην λάσπη του σώματός σου εσύ έχεις την ζώσα Εικόνα του Θεού.

Πρόσεχε πως ζης.Πρόσεχε τι κάνεις με την Εικόνα του Θεού που είναι μέσα σου.
Εύχομαι ο Αγαθός Κύριος να χαρίση στην καρδιά του καθενός μας όλα τα ουράνια δώρα, όλες τις ευαγγελικές αρετές:
Την πίστη και την αγάπη και την ελπίδα και την προσευχή και την νηστεία και την υπομονή και την πραότητα και την ταπείνωση, ώστε να μπορέσουμε να αντέξουμε όλο αυτόν το φοβερό επίγειο αγώνα,να διαφυλάξουμε στην ψυχή μας την θεία μορφή και να μετατεθούμε από τον κόσμο αυτό προς τον Αναστάντα Κύριο σε εκείνο τον κόσμο.

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Ο αληθινά λογικός άνθρωπος για ένα πράγμα φροντίζει... ( Άγιος Αντώνιος ο Μέγας )

Ο αληθινά λογικός άνθρωπος για ένα πράγμα φροντίζει, να Υπακούη και να Αρέση στον Θεό των όλων, και για ένα πράγμα θέλει να παιδεύη την ψυχή του, να φανή αρεστός στον Θεό, ευχαριστώντας Τον για την τόσο μεγάλη και πολλή του φροντίδα και την διευθέτηση όλων των ζητημάτων του, όποια κι αν είναι αυτά στη ζωή του.

Είναι άτοπο βέβαια να ευχαριστούμε τους γιατρούς πού μας δίνουν πικρά και δυσάρεστα φάρμακα για την υγεία του σώματός μας και να είμαστε αχάριστοι στον Θεό για όσα μας φαίνονται δύσκολα και ενοχλητικά και να μην καταλαβαίνουμε, ότι όλα γίνονται όπως πρέπει και για το συμφέρον μας σύμφωνα με την πρόνοιά Του.

Η γνώση του Θεού και η πίστη σ’ Αυτόν είναι σωτηρία και τελειότητα της ψυχής.

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας

Η ελευθερία δεν κερδίζεται, αν δεν ελευθερώσουμε το εσωτερικό μας απ' τα μπερδέματα και τα πάθη. ( Άγιος Πορφύριος Καυσοκαληβιτης )

Να μη διαλέγετε αρνητικούς τρόπους για τη διόρθωσή σας. Δεν χρειάζεται ούτε τον διάβολο να φοβάσθε, ούτε την κόλαση, ούτε τίποτα. Δημιουργούν αντίδραση. Έχω κι εγώ μια μικρή πείρα σ' αυτά.
Ο σκοπός δεν είναι να κάθεσθε, να πλήττετε και να σφίγγεσθε, για να βελτιωθείτε. Ο σκοπός είναι να ζείτε, να μελετάτε, να προσεύχεσθε, να προχωράτε στην αγάπη, στην αγάπη του Χριστού, στην αγάπη της Εκκλησίας.

Τις αδυναμίες αφήστε τις όλες, για να μην παίρνει είδηση το αντίθετο πνεύμα (δηλ. ο διάβολος) και σας βουτάει και σας καθηλώνει και σας βάζει στη στενοχώρια. Να μην κάνετε καμιά προσπάθεια ν' απαλλαγείτε από αυτές. Ν' αγωνίζεσθε με απαλότητα και απλότητα, χωρίς σφίξιμο και άγχος.
Μη λέτε: «Τώρα θα σφιχτώ, θα κάνω προσευχή ν' αποκτήσω αγάπη, να γίνω καλός κ.λπ.». Δεν είναι καλό να σφίγγεσαι και να πλήττεις, για να γίνεις καλός. Έτσι θ' αντιδράσετε χειρότερα.

Όλα να γίνονται με απαλό τρόπο, αβίαστα και ελεύθερα. Ούτε να λέτε: «Θεέ μου, απάλλαξέ με απ' αυτό», παραδείγματος χάριν, τον θυμό, την λύπη. Δεν είναι καλό να προσευχόμαστε ή και να σκεπτόμαστε το συγκεκριμένο πάθος. κάτι γίνεται στην ψυχή μας και μπλεκόμαστε ακόμη περισσότερο. Ρίξου με ορμή, για να νικήσεις το πάθος και θα δεις τότε πως θα σ' αγκαλιάσει, θα σε σφίξει και δεν θα μπορέσεις να κάνεις τίποτα.

Η ελευθερία δεν κερδίζεται, αν δεν ελευθερώσουμε το εσωτερικό μας απ' τα μπερδέματα και τα πάθη.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαληβιτης